موضع میراث فرهنگی درباره «معبر بردول» چیست؟

بوسیله گزارش ایسنا، مردم شهرستان پارسیان درون استان هرمزگان تو طول هفته گذشته با تحصن در محوطه تاریخی – طبیعی «تنگه بردول» نسبت بوسیله صدور مجوز فعالیت یک معدن در این صحن تاریخی تعرض کردند. آن ها متقی بودند فعالیت این سنگ شکن در صحن تاریخی «بردول» هویت تاریخی گیرایی را از بین می برد.

حمد مبارکی – کوشا میراث فرهنگی و بومی شهرستان پارسیان – پیش تر درباره این تحصن بهایسنا گفته بود: تنگه «بردول» منطقه ای طبیعی و تاریخی با قدمت تاریخی بسیار زیاد است که تا همین ۵۰ سال قبل مردم این منطقه در آن تنگه عمر می کردند، اما با ابداع شهرستان پارسیان تو همین منطقه، به نرم کردن بغاز بردول از جمعیت خالی شد، هرچند مردم منطقه همچنان آن منطقه را به عنوان هویت تاریخی شهر خود می دانند.

در این بغاز تاریخی و طبیعی، در حال حاضر شش آسیاب آبی و واحد فشار هوا های ساروجی در داخل تنگه که تا بیرون تنگه همچنین کشیده شده و مردم از آن استفاده می کردند باقی الباقی است. همچنین از آب چشمه داخل تنگه برای مصارف کشاورزی مصرف می شد، اما در رخساره فعالیت معادن درون این منطقه از شهرستان پارسیان، همه این آثار تاریخی و هویت منطقه از بین می جوی.»

این صحبت ها و عملکرد مردم پارسیان در دفاع از میراث فرهنگی و طبیعی این منطقه در حالی رخساره قسط که رضا محترم – مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی – داخل گفت وگو با خبرنگار ایسنا از پیوستگی این سازمان بی مو نسبت به صدور مجوز فعالیت معدن شناسایی می دهد.

میراث فرهنگی کارش را انجام داد، با تعیین حریم محوطه مساحت برازنده ورود را بوسیله آن ها اطلاع دادن کردیم و تا  ۷۰ متر کف رودخانه می توانند عقل برداشت کنند او با تاکید پهلو این که مجوز استفاده از سنگِ کف رودخانه توسط حجر شکن توسط موسسه صنعت معدن و بازرگانی صادر شده است، می گوید: استخبار برای صدور این مجوز را دو سال قبل از میراث فرهنگی گرفته بودند. با توجه به این که آن محدوده مشکلی نداشته، پاسخ استخبار را مثبت داده اند، تا این که با حضورم داخل اداره کل میراث فرهنگی استان هرمزگان در سال ۹۷، مردم بار دیگر اعتراض خویشتن را نسبت بوسیله این مجوز اعلام کردند.

او با اشاره به روزنامه نگاری هایش با فرمانروا منطقه و درخواست توقف فرمان بخاطر برطرف شدن شبهه ها، دنباله می دهد: درون ادامه درخواست کردم تا تعدادی از کارشناسان پژوهشکده باستان شناسی با بررسی این محوطه نظرشان را نسبت به مقدر شدن های تاریخی و طبیعی منطقه اخبار کنند، که با توجه بوسیله ثبت ملی نبودن محوطه، نخست تعیین حریم برای آن ایفا و اعلام شد که «تا ۷۰ متر کف رودخانه برداشت حجر منعی ندارد»، با این وجود بار دیگر از آن ها درخواست کردیم تا حریم حیاط افزایش هویدا کند تا هر احتمالی از تخریب را از بین ببرد و در نهایت آن حریم دوم را به سازمان صنعت و معدن اطلاع دادن کردیم.

محترم با تاکید بر این که داخل حال مهیا راه اندازی صنعت و معدن استان به خشکی امدن اساس همان نظر ممیز پژوهشکده مجوزها را صادر کرده و مراحل عرفی در مشت انجام است، می گوید: کاری که می توانستم انجام دهم، در نخستین مرحله التماس از فرماندار برای اسکان پروژه بود و ما زمان حال تامل مان مایه تسلی است که کار منیع را انجام داده ایم، مجوز کنونی حالا براساس رویت کارشناسان باستان شناس میراث فرهنگی است و راه اندازی کچل میراث فرهنگی استان دیگر نمی تواند دید خاصی بدهد.

اگر در دم برداشت سنگ، حریم را تعظیم نکنند، میراث فرهنگی مرحله دیگر بااطلاع می شود. دستگاه های مختلف تا اینکه به لحاظ منابع طبیعی در این محوطه بیشتر جای مانور دارند تا میراث فرهنگی.

او اما درباره نحوه اعتراض آدم و پلاکاردهایی که با شعار «نگاهداری از هویت و تاریخ تنگه بردول» در دست گرفته اند، می گوید: دستگاه متولی این پروژه سازمان صنعت، معدن و تجارت است. ما کاری را که باید ارتکاب دهیم به پایان رساندیم. معتقدم وسیله های مختلف تا اینکه به محاسبه منابع طبیعی تو این محوطه بیشتر جای مسابقه دارند تا میراث فرهنگی.

مدیرکل میراث فرهنگی استان هرمزگان ولی به بود تعدادی آسیابِ باستانی که هنوز در فهرست آثار ملی ثبت نشده اند، داخل این محوطه تاریخی اشاره  و بیان می یواش: با تعیین حریمِ آن ها، نگاهداری از این بخش از محوطه را انجام داده ایم، چنانچه تو حین برداشت سنگ، حریم را رعایت نکنند، میراث فرهنگی بار دیگر باخبر می شود.

او درباره ثبت ملی این محوطه تاریخی، براساس ادعای مردم که می گویند تا ۵۰ سال قبل تو این تنگه عمر می کردند، توضیحات بیشتری نمی دهد و فراهم نمی شود درباره روندِ تهیه پرونده این صحن برای ثبت ملی آن گفتگو کند، اما اظهار می کند: شبیه دیگر محوطه های تاریخی که بدون هیچگاه سروصدای رسانه ای آن ها را ثبت کرده ایم و سرانجام شناسایی ثبت ملی آن ها منتشر شد، می توانیم دیگر اقدامات مان را نیز ارتکاب دهیم. 

شریف در ذات حال با تاکید پیاده شدن وجود جاذبه های طبیعی درون این حیاط نسبت به جاذبه های تاریخی و فرهنگی، پیش روی می کند: آن چه مربوط به ماست حفظ شده است، دیگر بخش ها احتمالا بیشتر مربوط به منابع غریزی است که دیگر به ما برنمی گردد. تو واقع آن چه غلام مسوولش هستم و حفظ میراث فرهنگی است،  باید رعایت حریم شود.

او در حالی این صحبت را مطرح می یواش که وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از زمان فعالیتش به نشانی یک سازمان،  بررسی محوطه های طبیعی تاریخی را نیز در اجازه فقره خود دارد و حتی علاوه بر ثبت ملی بعضی محوطه طبیعی داخل سراسر کشور، چند محوطه طبیعی و منظر فرهنگی آن ها را نیز در فهرست میراث جهانی ثبت کرده است.

انتهای پیام